Hoxe en día resulta indubidable que a transferencia do coñecemento xerado polos centros de investigación públicos ás empresas é un elemento clave para o desenvolvemento económico dun país. Por exemplo, en Estados Unidos, unha das nacións cunha política de transferencia máis eficaz (onde segundo informe do Committe for Economic Development do ano 2000, o 73% das referencias de patentes industriais proveñen da I+D pública), a porcentaxe de rendemento do investimento por parte das empresas en investigación académica excede do 28% (segundo acredita o informe Mansfield de 1991, un dos máis citados e recoñecido polos especialistas).
Así entendeuo o novo Plan Nacional de Investigación Científica, Desenvolvemento e Innovación Tecnolóxica, que das 6 Liñas Instrumentais de Actuación (LIA) que contempla, unha delas foi dedicada en exclusiva á transferencia e utilización do coñecemento.
Tamén entendeuo así a recente Recomendación da Comisión Europea C (2008) 1329, de 10.04.2008, que identifica á transferencia de coñecemento como unha das ferramentas principais para o relanzamento da estratexia de Lisboa, por entender que a transferencia é unha ferramenta esencial para xerar beneficios socioeconómicos e debe ser considerada como unha misión estratéxica e prioritaria dos Estados. Para iso, solicitou aos Estados membros que elaboren un informe bianual sobre as medidas adoptadas, e o seu impacto, de acordo coas recomendacións realizadas no devandito documento, debendo entregarse o primeiro informe o 15 de xullo de 2010.
