Desde a aprobación da Constitución Española de 1978, o sistema educativo español experimentou un proceso de transformación por que, paulatinamente, a Administración do Estado transferiu funcións, servizos e recursos ás diferentes Comunidades Autónomas. Así, ao longo dos anos transcorridos desde o 1 de xaneiro de 1981, data en que Cataluña e o País Vasco recibiron os medios e recursos para exercer as súas competencias en educación, ata o 1 de xaneiro de 2000, en que o fixeron Asturias, Castela-A Mancha, Castela e León, Estremadura e Murcia en educación non universitaria, todas as Comunidades asumiron as funcións, servizos e recursos tanto en materia de educación non universitaria como universitaria.
Este modelo descentralizado de administración do sistema educativo español distribúe as competencias entre o Estado, as Comunidades Autónomas, as Administracións Locais e os centros docentes.
O Estado ten reservado o exercicio en exclusiva das competencias que venlan pola homoxeneidade e a unidade substancial do sistema educativo e que garanten as condicións de igualdade básica de todos os españois no exercicio dos seus dereitos educativos fundamentais, determinados pola Constitución.
Son, na súa maior parte, competencias de índole normativa para a regulación dos elementos ou aspectos básicos do sistema, aínda que tamén conta con outras de carácter executivo.
Ás Comunidades Autónomas correspóndenlles competencias normativas de desenvolvemento das normas estatais e de regulación dos elementos ou aspectos non básicos do sistema educativo, así como as competencias executivo-administrativas de xestión do sistema no seu propio territorio, coa excepción de que están reservadas ao Estado.
As misións que a lexislación encomenda ás corporacións locais non lles confiren a condición de Administración Educativa, pero recoñecen a súa capacidade para cooperar coas Administracións Estatais e Autonómicas no desenvolvemento da política educativa. Os municipios cooperan coas Administracións Educativas competentes na creación, construción e mantemento dos centros públicos docentes e na realización de actividades ou servizos complementarios. Así mesmo, a participación municipal realízase a través dos Consellos Escolares Autonómicos e nos Consellos Escolares dos centros.
O Ministerio é o órgano da Administración Central do Estado encargado da proposta e execución das directrices xerais do Goberno sobre a política educativa. Para exercer estas funcións, o Ministerio organízase en servizos centrais, que conforman a estrutura básica, e servizos periféricos, a través dos que se xestionan as tarefas no ámbito rexional e provincial.
En cada Comunidade Autónoma, a Administración Estatal conta cun órgano con capacidade executiva para levar a cabo as competencias educativas exclusivamente estatais.
Este órgano é a Alta Inspección. O Ministerio actúa como Administración Educativa nas cidades autónomas de Ceuta e Melilla. Cada Comunidade Autónoma configurou o seu propio modelo de Administración Educativa, nuns casos como Consellaría e noutros como Departamento, en resposta ás funcións que asumiron e segundo os servizos que recibiron os seus respectivos estatutos.
Non hai en todos os municipios unha estrutura organizativa encargada das competencias educativas, aínda que é habitual a existencia de Concellarías de Educación nos de maior poboación.
O reparto de competencias entre os distintos niveis fai necesaria a coordinación entre as Administracións Educativas para garantir o axeitado desempeño dalgunhas funcións, tales como as decisións de política educativa que afectan o conxunto do sistema e á planificación xeral do ensino ou o intercambio de información para as estatísticas do ensino, así como o desenvolvemento da investigación educativa, a ordenación xeral e perfeccionamento do profesorado e o rexistro de centros docentes.
O órgano encargado de facilitar a coordinación administrativa e o intercambio de información no referente á programación xeral do ensino é a Conferencia Sectorial de Educación, formada polos Conselleiros de educación das Comunidades Autónomas e o ministro. A súa función é de carácter consultivo. Existen, ademais, outras comisións de coordinación entre as Administracións para diferentes cuestións.
